...

Production site layout and design for applying FDA and Halal certification


การออกแบบผังโรงเรือนเพื่อเตรียมขอเครื่องหมายรับรอง อย. และ ฮาลาล


Agenda : Outreach and Engagement
2.5.1
2.5.2

SDGs ที่เกี่ยวข้อง

มิติตามแนวทาง ต้นไม้แห่งความสุข

ร้อยละคะแนนความพึงพอใจของผู้ร่วมโครงการ : 98

รายชื่อคณะทำงาน
ลำดับ รายชื่อ สังกัด หน้าที่ สัดส่วน
1ฮุชเซ็น นิยมเดชาสำนักวิชาการจัดการหัวหน้าโครงการ60
2สุชาติ ฉันสำราญสำนักวิชาการบัญชีและการเงินคณะทำงาน40

SDGs ภาษาไทย
  

จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นจังหวัดที่มีชายฝั่งทะเลยาวประมาณ 236 กิโลเมตร ถือได้ว่ายาวที่สุดในประเทศไทย  ทำให้จังหวัดนครศรีธรรมราชมีผลผลิตทางการประมงเป็นสินค้าหลักที่สร้างรายได้ให้กับประชาชนในเขตพื้นที่ชายฝั่งมาตลอด  โดยประชาชนในพื้นที่ชายฝั่งจะประกอบอาชีพหลักและเป็นอาชีพสร้างรายได้ให้ตนเองและครอบครัวคืออาชีพชาวประมง และพึ่งพาเป็นรายได้หลักของครอบครัวถึงร้อยละ 90 ของรายได้รวม  แต่ด้วยการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม ทำให้เกิดปัญหาทางด้านทรัพยากรทางการประมงที่ลดลง ส่งผลต่ออาชีพและเศรษฐกิจของประชาชนในเขตพื้นที่ชายฝั่ง รายได้จากอาชีพการประมงลดน้อยลง การเปลี่ยนแปลงอาชีพเพื่อประกอบอาชีพอื่น ๆ ทดแทนเป็นไปได้ยากเนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีทักษะอาชีพเฉพาะเรื่องการประมงเป็นหลัก

เพื่อแก้ปัญหาทางทรัพยากรและเศรษฐกิจในบริบทของท้องถิ่นและเป็นการช่วยเหลือตนเองของชาวบ้าน ชาวบ้านจึงรวมตัวกันเป็นกลุ่มเพื่อประกอบกิจกรรมอนุรักษ์ รวมทั้งดำเนินกิจกรรมสร้างอาชีพ สร้างรายได้เพิ่มนอกเหนือจากรายได้จากการทำประมง เช่น การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์  ร้านอาหารชุมชน การแปรรูปสัตว์น้ำ การขายอาหารท้องถิ่นและของฝาก เป็นต้น การประกอบอาชีพใหม่เหล่านี้เป็นช่องทางหนึ่งที่สามารถสร้างรายได้ให้กับชุมชนประมงชายฝั่ง โดยใช้ความเป็นอัตลักษณ์ของพื้นที่และมาตรฐานของการผลิตที่ปลอดภัยเป็นจุดแข็งและจุดขายของผลิตภัณฑ์และบริการ

มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ตั้งอยู่ในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราชจึงมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มชาวบ้านที่ประกอบอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการประมงอยู่เสมอ  ที่ผ่านมามหาวิทยาลัยมีบทบาทในการพัฒนากลุ่มอาชีพทางการประมงต่าง ๆ มาตลอด ในการดำเนินงานตามโครงการนี้ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้ดำเนินการช่วยพัฒนาและยกระดับผู้ประกอบการจำนวน 6 กลุ่มซึ่งเป็นกลุ่มอาชีพที่เกิดจากการรวมตัวกันของชาวประมงและชาวบ้านในพื้นที่อำเภอหัวไทร อำเภอปากพนัง อำเภอเมืองและอำเภอท่าศาลา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาและเพิ่มมูลค่าของสัตว์น้ำที่ชาวประมงในพื้นที่จับได้จากทะเลและยกระดับผลิตภัณฑ์จากทรัพยากรทางทะเลของกลุ่มชาวบ้านให้ได้รับการยอมรับจากตลาดและผู้บริโภคถึงมาตรฐาน ความสะอาด ปลอดภัย มีคุณภาพในระดับที่สามารถเทียบเคียงกับผู้ผลิตรายใหญ่หรือกลุ่มอุตสาหกรรมได้ โดยได้มุ่งเน้นไปที่มาตรฐานการผลิตหลักจำนวน 2 มาตรฐานคือมาตรฐานอาหารและยา (อย.) และมาตรฐานฮาลาล  สำหรับผลิตภัณฑ์ของทั้ง 6 กลุ่มจะเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร น้ำพริกปูม้า ปลากุเราเค็ม และปลาเส้น  โดยการผลิตแบบเดิมของผู้ประกอบการทั้ง 6 กลุ่ม เป็นการผลิตอย่างง่ายภายในครัวเรือนเช่น การตัดแต่งชำแหละ การตากแดด การหมักเกลือ การกวน เป็นต้น ด้วยวิธีการผลิตแบบนี้กลุ่มสามารถขายผลิตภัณฑ์ได้เฉพาะตลาดในท้องถิ่น เนื่องจากมีระยะเวลาในการเก็บรักษาสินค้าได้ไม่นานนัก หากมีการจัดเก็บที่ไม่ดีของผู้จัดจำหน่ายหรือผู้บริโภค ทำให้เสียคุณภาพและไม่สามารถบริโภคได้

โครงการได้ดำเนินการจัดกิจกรรมอบรมถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับการผลิตอาหารที่ปลอดภัยตามมาตรฐานอาหารและยา (อย.) และมาตรฐานฮาลาล ให้กับชาวประมงและชาวบ้านที่เป็นสมาชิกของกลุ่มอาชีพทั้ง 6 กลุ่ม ในพื้นที่ของชุมชนและได้ร่วมกันพิจารณาสถานภาพการผลิตในปัจจุบัน รวมถึงออกแบบผังโรงเรือนตามมาตรฐานอาหารและยา (อย.) และมาตรฐานฮาลาลของแต่ละกลุ่มเพื่อเตรียมขอรับรองเครื่องหมายรับรอง อย.และฮาลาลต่อไป  ซี่งจะเป็นการสร้างความมั่นใจให้กับผู้บริโภครวมทั้งเพิ่มโอกาสในการจำหน่ายสินค้าของชุมชนประมงชายฝั่งมากยิ่งขึ้น


SDGs ภาษาอังกฤษ

  

Nakhon Si Thammarat Province has the most navigable sea channels in Thailand, with roughly 236 navigable sea ways. In Nakhon Si Thammarat Province, fishing products are the products that create the most money for the people in the seashore area, with the primary people in the area having professions. The premise of occupation to generate revenue for oneself and the family and the ability to generate income from the family up to 90 components of total income. However, the environment is changing. This raises concerns about decreasing fisheries resources. Having an impact on people's occupations and economies in coastal areas. Income from fishing has decreased. Changing occupations to replace them with other occupations is challenging because most people only have vocational skills in fishing.

To solve resource and economic problems in the local context and to help the villagers themselves. Therefore, villagers gathered together in groups to carry out conservation activities. This includes participating in career development events. Create new income streams outside from fishing, such as ecotourism, community restaurants, aquatic animal processing, selling local food and souvenirs, and so on. These new occupations can generate income for coastal fishing communities. Using the uniqueness of the area and the standards of safe production as strengths and selling points of products and services.

Walailak University is located in Nakhon Si Thammarat Province and therefore regularly interacts with villagers who work in fishing-related occupations. In the past, the university has played a role in developing various fishing career groups throughout the implementation of this project. Walailak University has assisted in the development and advancement of six groups of entrepreneurs, which are career groups formed by the gathering of fishermen and villagers in the districts of Hua Sai, Pak Phanang, Mueang, and Tha Sala. The group aims to develop and increase the value of aquatic animals that fishermen in the area catch from the sea and raise the quality of products from marine resources of villagers to be accepted by the market and consumers for their cleanliness standards. Safe and with quality at a level comparable to large manufacturers or industrial groups. It has focused on two main production standards: Food and Drug Administration (FDA) standards and Halal standards. As for the products of all 6 groups, they are food products, blue crab chili pastes, salted tiger fish, and fish strips. At present, there are not many products being sold because the production is small and lacks production standards. The original production of the 6 groups of entrepreneurs is simple production within the household, such as cutting, butchering, sun drying, salting, stirring, etc. With this production method, the group can only sell its products in the local market. Because there is only a short period of time for storing the product, If there is poor storage of the distributor or consumer It loses its quality and cannot be consumed. 

The project organized free training activities to transfer knowledge about safe food production in accordance with Food and Drug Administration (FDA) and Halal standards to fishermen and villagers who are members of all six occupational groups in the community area. The current production status was jointly assessed by examining the location of the manufacturing facility, environmental factors, production site layout, production equipment, workers and raw materials. Then, in order to apply for certification of the FDA and Halal certification, design the production site layout in accordance with Food and Drug Administration (FDA) requirements and Halal standards of each group, with the agreement of the group members and the designer.  This will boost consumer confidence and raise the likelihood of selling products to coastal fishing villages.


ภาพประกอบ


ผลกระทบโครงการ

infographic



การนำความรู้ไปใช้ประโยชน์

การเผยแพร่

ข่าวบนเว็บไซต์ศูนย์บริการวิชาการ

https://cas.wu.ac.th/archives/23012?fbclid=IwAR26DxsDPPgUrEfu_MCRz-u7tq2gaBeDro6PMr-BNVZveDhJp0_OHINxsms

ข่าวบนเว็บไซต์ศูนย์บริการวิชาการ

https://cas.wu.ac.th/archives/23029

ข่าวบนเว็บไซต์ศูนย์บริการวิชาการ

https://cas.wu.ac.th/archives/22948